Od 1 marca 2026 r. prawo do dodatkowego, comiesięcznego świadczenia honorowego mają obywatele Polski, którzy skończyli 100 lat. Świadczenie wynosi 6 938,92 zł brutto i jest wypłacane co miesiąc do końca życia osoby uprawnionej. ZUS albo KRUS przekazuje je wraz z podstawowym świadczeniem, a w przypadkach, gdy stulatek nie pobiera emerytury ani renty, wypłatą zajmuje się ZUS.
Kto otrzyma świadczenie z urzędu?
ZUS przyznaje świadczenie automatycznie osobom, które po ukończeniu 100 lat mają polskie obywatelstwo i w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego setne urodziny pobierają jedno z wymienionych w ustawie świadczeń — na przykład emeryturę, rentę lub dodatek pielęgnacyjny. W takiej sytuacji organ rentowy wystawi decyzję i przelewy zaczynają wpływać bez konieczności składania przez seniora dodatkowych dokumentów.
Kiedy trzeba złożyć wniosek i jakie dokumenty są potrzebne?
Osoba, która osiągnęła 100 lat, ale nie pobiera żadnego świadczenia z ZUS ani KRUS, musi wystąpić o świadczenie samodzielnie. Do tego służy formularz ESH, który należy złożyć w ZUS. Do wniosku trzeba dołączyć dokument potwierdzający datę urodzenia — na przykład odpis aktu urodzenia. Ponadto w takich przypadkach trzeba wykazać, że po ukończeniu 16. roku życia centrum interesów życiowych seniora znajdowało się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez co najmniej 10 lat.
Ile wynosi świadczenie i jak się zmienia?
Kwota obowiązująca od 1 marca 2026 r. to 6 938,92 zł brutto miesięcznie. Świadczenie podlega corocznej waloryzacji w marcu, na takich samych zasadach jak emerytury i renty. Wypłacana suma jest kwotą brutto — od niej odliczana jest składka zdrowotna oraz zaliczka na podatek dochodowy, dlatego kwota „na rękę” jest niższa.
ZUS informuje, że liczba odbiorców rośnie. W grudniu 2025 r. świadczenie otrzymywało 4 057 osób, a w czerwcu 2026 r. — 4 262 osoby. Najwięcej wypłat notowano w województwie mazowieckim (736), a najmniej w opolskim (75) i lubuskim (85).
Osoby, które spełniają wszystkie warunki, otrzymują świadczenie dożywotnio. ZUS przyznaje je od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, jednak nie wcześniej niż od miesiąca ukończenia 100 lat, gdy wniosek składa osoba, która wcześniej nie pobierała innych świadczeń.