| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Richard Abegg |
| Data urodzenia | 9 stycznia 1869 |
| Miejsce urodzenia | Gdańsk |
| Data śmierci | 3 kwietnia 1910 |
| Miejsce śmierci | Cieszyn koło Koszalina |
| Zawód | fizykochemik |
| Rodzina | |
| Ojciec | Wilhelm Abegg (1834–1913), dyrektor Deutsche Hypothekenbank w Berlinie |
| Matka | Margarete z d. Friedenthal (1848–1919) |
| Brat | Wilhelm Abegg (1876–1951), prawnik |
| Dziadek | Julius Friedrich Heinrich Abegg (1796–1869), prawnik |
| Wykształcenie i kariera | |
| Studia | Kiel, Tybinga, Berlin |
| Dyplom | 1891, pod kierunkiem Augusta Wilhelma von Hofmanna |
| Asystent | Walther Hermann Nernst, Getynga (od 1894) |
| Stanowisko | Profesor we Wrocławiu (od 1899) |
| Planowana rola | dyrektor Instytutu Fizykochemicznego (1910) |
| Wybrane publikacje | |
| Publikacja | Die Elektroaffinität (1899) |
Richard Abegg przeszedł od badań nad chemią organiczną do chemii fizycznej i współpracował z Waltherem Nernstem w Getyndze. Jego prace wpłynęły na sposób rozumienia wartościowości pierwiastków. W 1910 roku zginął w katastrofie balonu „Schlesien” w okolicach Cieszyna koło Koszalina.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 9 stycznia 1869 roku w Gdańsku w rodzinie związanej z bankowością i prawem. Studiował chemię w Kilonii, Tybindze i Berlinie. W 1891 roku otrzymał dyplom pod kierunkiem Augusta Wilhelma von Hofmanna.
W 1894 roku przeniósł się do Getyngi, gdzie został asystentem Walthera Hermanna Nernsta. W 1899 roku objął stanowisko profesora we Wrocławiu. W 1910 roku miał objąć kierownictwo Instytutu Fizykochemicznego, lecz zginął w katastrofie balonu.
Badania naukowe i reguła oktetu
Abegg przesunął zainteresowania z chemii organicznej ku chemii fizycznej. Opisał mechanizm wartościowości i przeciwwartościowości, znany jako reguła oktetu Abegga, według którego różnica wartości bezwzględnych maksymalnej dodatniej i maksymalnej ujemnej wartościowości danego pierwiastka często wynosi osiem. W 1899 roku opublikował pracę „Die Elektroaffinität”, dotyczącą powinowactwa elektronowego.
Wybrane publikacje
Do zasadniczych prac Abegga należy Die Elektroaffinität z 1899 roku, poświęcona zagadnieniom powinowactwa elektronowego.
