W Gdańsku i na portalach aukcyjnych obserwuje się rosnące zainteresowanie banknotami z okresu PRL. Kolekcjonerzy oferują za nie od kilkudziesięciu do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych, zależnie od rzadkości i stanu zachowania. Wartość podnoszą także nietypowe numery seryjne i błędy druku, a konkretne transakcje pojawiają się na aukcjach internetowych.
Które nominały osiągają najwyższe ceny?
Wśród zgłaszanych przykładów pojawiają się zarówno niskie, jak i wysokie nominały. Za 50 zł z 1975 r. na jednym z serwisów oferowano cenę do 1800 zł. Seria opublikowana przez Michała Niemczyka wskazuje, że ceny poszczególnych nominałów są bardzo zróżnicowane — od kilkudziesięciu złotych do kwot rzędu kilkuset tysięcy złotych w wyjątkowych przypadkach. Lokalne doniesienia opisują także tzw. "białe kruki", które bywają wyceniane na około 20 000 zł.
Co decyduje o wartości banknotu?
Najważniejszy czynnik to stan zachowania; najlepiej wyceniane są egzemplarze w stanie UNC, czyli bez śladów obiegu. Rzadkość emisji i rok wydania wpływają na popyt. Błędy drukarskie i nietypowe numery seryjne zwiększają atrakcyjność kolekcjonerską. W praktyce eksperci i serwisy numizmatyczne rekomendują certyfikację egzemplarzy przed wystawieniem ich na sprzedaż — przykładowo gradacja PMG 64 pojawia się przy ofertach z podanymi cenami wywoławczymi i sprzedaży.
Gdzie sprawdzić wartość i jak przebiegają transakcje?
Banknoty z PRL pojawiają się na portalach aukcyjnych, takich jak allegro i eBay, oraz w ofertach domów aukcyjnych i u specjalistów numizmatycznych. Aukcje mogą przynieść wyższe ceny, ale wiążą się z prowizją i niepewnością końcowej kwoty. Jako przykład transakcji podawana jest próbna emisja banknotu 100 000 zł z 1993 roku z oceną PMG 64 — cena wywoławcza wynosiła 1000 zł, a sprzedaży dokonano za 3000 zł. Serwisy branżowe i specjaliści oferują wyceny, które pomagają ustalić realny przedział cenowy przed ofertą na aukcji.
Na rynku występują ogólne widełki cenowe: od kilkudziesięciu złotych za powszechnie dostępne egzemplarze do kilku tysięcy za rzadkie lub doskonale zachowane banknoty. Wyjątkowe okazy potrafią osiągać sumy znacznie wyższe, ale stanowią rzadkość.
